ညံ့ႏူးေမြ႕သိမ္

အလင္းေရာင္ေတြ
ျပဲျပဲစင္ေနတဲ့ ေန႕ထဲ
အရပ္တကာအႏွံ႕
သူဖုန္းစားတစ္ေယာက္လို
အခ်စ္ကို ရွာခဲ့တယ္။

ေခ်ာင္ေမွာင္ထဲမွာ
တသိမ့္သိမ့္ရွိဳက္ငိုေနေတာ့မွ
ပခုံးေပၚကို ႏူးညံ့တဲ့လက္ကေလးတစံု
က်ထိလာတယ္

“ခင္ဗ်ားနာမည္
အခ်စ္ လားဟင္..”
ကိုယ့္အသံ တိမ္၀င္သြားခိုက္
ပူေႏြးတဲ့ ႏွဳတ္ခမ္းအစံုရဲ႕အထိအေတြ႕ဟာ
ကိုယ့္ နဖူးဆံစပ္ေပၚမွာ။ ။

ခင္ေအာင္ေအး
၁၂ ဇႏၷ၀ါရီ ၂၀၁၄ ဖရာ့ပရာဒင္န္ ဘန္ေကာက္ ၂၁း၂၇ နာရီ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

One Response to ညံ့ႏူးေမြ႕သိမ္

  1. sane thu says:

    အေတာ္ သိမ္ေမြ႕တဲ့ ကဗ်ာေလးပဲ ဗ်ာ..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s